You are currently viewing Συγγραφικό μπλοκ: το ταξίδι μου πίσω στη συγγραφή         

Συγγραφικό μπλοκ: το ταξίδι μου πίσω στη συγγραφή         

Η απρόσμενη σιωπή

Συγγραφικό μπλοκ. Μια περίοδος που πίστευα πως θα διαρκούσε λίγες μέρες, μερικές βδομάδες το πολύ. Όμως για μένα δεν είχε τελειωμό. Περνούσαν οι μήνες κοιτάζοντας μια λευκή σελίδα.

Έχασα το οξυγόνο μου μέσα σε μια νύχτα. Εκείνο το πρωί που ξύπνησα αποφασισμένη να κλείσω το ψυχοφθόρο κεφάλαιο της επαγγελματικής μου ζωής και να ξεκινήσω κάτι καινούργιο, ταυτόχρονα έκλεισε και η έμπνευσή μου. Λες και κρυβόταν κάτω από το γραφείο, κι όταν παρέδωσα τα κλειδιά, έμεινε πίσω.

Έγραψα τον τίτλο του επόμενου κεφαλαίου: Νέα Αρχή. Κι εκεί σταμάτησα.


Ζώντας χωρίς έμπνευση

Η ζωή προχώρησε. Έχτισα κάτι καινούργιο λιθαράκι λιθαράκι, αλλά ένιωθα ένα κενό να με πλακώνει. Το άρρωστο άγχος και τα δυσβάσταχτα ψυχοσωματικά συμπτώματα έμειναν πίσω. Βρήκα την ψυχική μου ισορροπία, κι ας μην έλυσα όλα όσα θα ήθελα.

Όμως μαζί με το παλιό κεφάλαιο, θάφτηκε και η δημιουργικότητά μου. Έχασα ένα  σημαντικό μέρος του εαυτού μου, που το ένιωθα κρυμμένο στην ψυχή  μου να με τυρανά με τη σιωπή του. Εφτά ολόκληρα χρόνια δεν κατάφερα να γράψω ούτε μια ολοκληρωμένη πρόταση. Κι ας είχα στο μυαλό μου κάθε σκηνή του δεύτερου μυθιστορήματος που είχα ήδη ξεκινήσει να γράφω προτού αλλάξω καριέρα Η πλοκή εκτυλισσόταν καρέ καρέ στο μυαλό μου και με βασάνιζε που δεν ήμουν ικανή να την αποτυπώσω στο χαρτί. Δεν ξέρω πώς και γιατί συνέβη αυτό, όμως ήταν πλέον η νέα μου πραγματικότητα.


Η απόφαση για βοήθεια

Κάπου εκεί, πέρσι, πήρα την απόφαση να στραφώ σε μια φίλη ψυχολόγο  -υπνοθεραπεύτρια, για να με βοηθήσει να αντιμετωπίσω διάφορα θέματα που με βάραιναν. Να σημειώσω εδώ ότι πάντα με γοήτευε η ιδέα της υπνοθεραπείας, γιατί οτιδήποτε αγγίζει το υποσυνείδητο και γενικότερα την ψυχολογία με συναρπάζει.
Από τα πρώτα κιόλας στάδια ένιωσα το άγχος να μειώνεται δραστικά. Μα το σημαντικότερο ήταν πως ξέθαψε από μέσα μου την Έλενα που είχα χάσει: τη δημιουργικότητά μου και την έμπνευσή μου.


Η επιστροφή στη συγγραφή Μετά τη δεύτερη υπνοθεραπεία, γύρισα σπίτι και ένιωσα την έντονη ανάγκη να γράψω. Άρχισα καταγράφοντας την ίδια την εμπειρία της θεραπείας. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα, κάθε άσκηση –είτε μέσα από τις ηχογραφήσεις που μου έδινε η Άννα Μαρία, είτε κατά τις συνεδρίες μας στο γραφείο της– ξυπνούσε ξεχασμένες αναμνήσεις από το υποσυνείδητο και, ταυτόχρονα, δυνάμωνε μέσα μου η επιθυμία να πιάσω την πένα.
Επιτέλους! Είχα ξαναβρεί την επαφή με τη συγγραφική μου πλευρά. Και λαχταρούσα να ανακαλύψω ποια ακόμη κομμάτια της Έλενας θα έβγαιναν ξανά στο φως από τα βάθη του υποσυνείδητου.


Ξανά αναγνώστρια

Μαζί με τη συγγραφή, γύρισε και η αγάπη μου για τα βιβλία. Ναι, έπαθα και αναγνωστικό μπλοκ, ταυτόχρονα με το συγγραφικό. Εκεί που συνήθιζα να τελειώνω ένα βιβλίο τη βδομάδα, μέσα σε εφτά ολόκληρα χρόνια διάβασα μόλις δύο, και ούτε καν τα ολοκλήρωσα. Τώρα όμως ξαναβρήκα κι αυτή τη χαρά∙ να χάνομαι μέσα στις σελίδες, να ταξιδεύω με τις ιστορίες, να αφήνω τη φαντασία μου να ανθίζει ξανά.

Και κάπως έτσι, η ανάγνωση έγινε το καύσιμο της συγγραφής. Όσο περισσότερο διάβαζα, τόσο πιο έντονη γινόταν η ανάγκη να δημιουργώ τις δικές μου ιστορίες. Στις σελίδες των βιβλίων ξαναβρήκα το χρώμα της ζωής∙ κι αυτό το χρώμα άρχισα πάλι να το ζωγραφίζω με τις λέξεις μου.


Η αναγέννηση της έμπνευσης Σε κάθε θεραπεία, το μυαλό μου δεν εκτελούσε μόνο τις οδηγίες· γέμιζε με ιδέες για το μυθιστόρημά μου. Ένιωθα τη δημιουργικότητα να με αγκαλιάζει, να με γεμίζει με ζωντάνια και ενέργεια. Για μεγάλο διάστημα συνέχισα τις ασκήσεις και μόνη μου, από φόβο μήπως η έμπνευση με εγκαταλείψει ξανά. Μέχρι που, σιγά-σιγά, συνειδητοποίησα ότι είχε επιστρέψει οριστικά, και αυτή τη φορά ήταν εδώ για να μείνει. Και εύχομαι να μην χαθεί ποτέ ξανά.

Το όνειρο σε πραγματοποίηση

Σήμερα, το πρώτο μου μυθιστόρημα βρίσκεται υπό έκδοση, και αυτό το οφείλω στην Άννα Μαρία, που με ενθάρρυνε να πιστέψω ξανά σε μένα.
Όταν διάβασε το ολοκληρωμένο έργο που τόσα χρόνια κρατούσα στο συρτάρι, με παρότρυνε να κυνηγήσω τα όνειρά μου. Και το έκανα. Τώρα συνεργάζομαι με υπέροχους ανθρώπους γεμάτους θετικότητα, που αγκάλιασαν το βιβλίο μου με αγάπη.


Ένα μήνυμα προς εσάς

Αν κι εσείς νιώθετε ότι χάσατε τη φωνή σας, να θυμάστε: μπορεί να βρίσκεται κρυμμένη μέσα σας, έτοιμη να ξαναγεννηθεί την κατάλληλη στιγμή. Εκεί που δεν το περιμένετε, με τρόπο που ίσως δεν φανταζόσασταν ποτέ.

Κοινοποίηση