🎥 Μια μικρή ματιά στους αγαπημένους μου παιδικούς θησαυρούς. Τα πρώτα παραμύθια που αγάπησα… και κράτησα ακόμη και φθαρμένα.
Τα κράτησα στα χέρια μου ξανά. Δύο παλιά παιδικά βιβλία, με ταλαιπωρημένα εξώφυλλα και φύλλα ξεκολλημένα. Κι όμως… όσο πιο φθαρμένα τα βλέπω, τόσο πιο πολύτιμα μου φαίνονται.
Ήταν από τα πρώτα μου παραμύθια. Από εκείνα που διάβαζα ξανά και ξανά, μέχρι να μάθω τις σελίδες τους απ’ έξω. Πέρασαν κι από άλλα χέρια, αδέρφια, ξαδέρφια, παιδιά που μεγάλωναν δίπλα μου και τα δανείστηκαν με χαρά. Μα όταν μου τα επέστρεφαν αλλοιωμένα, ίσως τότε να έμαθα για πρώτη φορά πως κάποια πράγματα δεν είναι εύκολο να τα μοιραστείς. Όχι επειδή δεν θέλεις∙ αλλά επειδή τα νιώθεις δικά σου, κομμάτι σου.
Στο δεύτερο βιβλίο, η τιμή φαίνεται ακόμη καθαρά: 2.50 κυπριακές λίρες. Για τα τέλη της δεκαετίας του ’80, καθόλου μικρό ποσό. Ήταν καλής ποιότητας, ξεχωριστό, ίσως δώρο, ίσως παιδική επιλογή γεμάτη ενθουσιασμό.
Δεν θυμάμαι πού το απέκτησα. Θυμάμαι όμως την αίσθηση. Να το κρατώ σαν κάτι ιερό. Να το ανοίγω με δέος, όπως κάποιος ανοίγει μια πόρτα και μπαίνει σε άλλον κόσμο.
Κι έτσι ξεκίνησε.
Αθόρυβα, σχεδόν αθώα, η αγάπη μου για τα βιβλία.
Και δεν μ’ εγκατέλειψε ποτέ.
📖 Έχετε κι εσείς κάποιο παιδικό βιβλίο που κρατήσατε σαν θησαυρό; Που κουβαλάει πάνω του τα χρόνια, αλλά δεν το αποχωρίζεστε με τίποτα;
Μοιραστείτε το μαζί μου. Θα χαρώ να διαβάσω τη δική σας ιστορία.